Vardıkça varılmaz yollarımsın. Ulaştıkça yakınlarına ulaşılmazım. Ben yüreğine demir atıyorum sen gözlerimde asılı kalıyorsun. Sevgine bürünüyor gözlerim, içime siniyor kokun. Bir şilep gibi sızıyorsun ruhumun en kuytu köşelerine. Ben sen oluyorum sen sevgim…

Sevginin sıcaklığı ısıtıyor yılların buzlara gömdüğü yüreğimi. Her gece yatağımda sarmaladığım hayal düşlerim oluyorsun.
Gece karanlık, gözlerin karanlığımı aydınlatan parıltılı ışığım oluyor. Ben sen oluyorum sen yüreğim…
Yazının devamı için Tıklayınız.. »

Şimdi seni özlüyor olmanın ne zamanı ne yeri derken çıkmaz oldun aklımdan. Nasıl olurda bedenini alıkoymuşken benden anılarını neden giderken bıraktın. Gel ama kalmak için, seni sevmem için değil bende bıraktığın bu kor ateşi söndürüp alman için gel. İstemem gölgen değmesin yaşamıma geldiğin gibi çık hayatımdan. Her aşk biter bilirim sonsuz olan yoktur çoğu zaman. Kalan hatıralardır anıldıkça kimi zaman gülümseten kimi zaman günü zehreden. Senden geriye kalan tüm resimlerde tek kare var hüzün. Kim ister ki gidenin ardından yas tutmayı, ömrünü kahretmeyi söyle kim ister.
Yazının devamı için Tıklayınız.. »

İnsan sadece yaşayınca anlıyor bir şeyleri. Zor gibi görünen şeyler, gerçek oluyor hayatın içinde. Yürek yalnızlıktan korkuyor. Yürek yalnızlığa alışmak istemiyor belki de. Ama gün gibi doğunca sevgi denen o sınırsız şey güneş yerine, bambaşka oluyor herşey… Tek yürekte iki kalp atıyor çünkü o zaman. Tek yürekte koca bir sevgi yaşanıyor, sevince. Masmavi bir gökyüzü oluyor her şey. Sen, kanatlarını takıyorsun bembeyaz. Mavi ışık saçan gözlerle, uçsuz maviler de geziniyorsun, hiç korkmadan. Hiç bir gökyüzüne sığmayan sevginden güç alarak. Yazının devamı için Tıklayınız.. »

Denize baktım uzun uzun. Hiç bu kadar parlak, hiç bu kadar hayata doğru gülümserken görmemiştim onu. Sanki bunca zaman bana hep bir perdenin kenarından bakarmış, kendini yarı çıplaklığıyla gösterirmiş. Bir de, meğer İstanbul ne kadar güzel kokarmış!
Gözlerimi alamadım tüm güzelliğinin üstünden. Baktım uzunca rengine ve kokladım kokunu… Ta içime işledim. Bugün geceyi yarıladığım halde, hale o gündüzdeki tam çıplaklığıyla olan bakışını hatırlarım. Ne de güzeldin!
Yazının devamı için Tıklayınız.. »

Duydum ki başkasının olmuşsun. Başkasına aitmiş artık herkesten delice kıskandığım gözlerin. Öğrenince yıkıldım. Senin gülüşün geçti aklımdan ve bana uçurum uçurum bakışın… Ne kadar ümitlenmişim, tüm benliğimle hazırmışım senin olmaya. Ama nerden bilebilirdim ki sessiz ama yıkıcı bir şekilde çekip gideceğini. Bu gidişin var ya beni sırtımdan vurdu. Gözlerim gözlerine mühürlü kaldı. Meğer ne çok sevmişim seni. Çılgınca, ayıpsız, saf… Hiç düşünememişim sensizliği. Ama sen artık başkasının oldun. Yemin ettim seni unutmaya. Fakat her zaman kalbimde bir yara olarak gizli kalacaksın. Seni anlatan her şeyde yüreğim acıyacak biliyorum. Yemin ettim bir kere unutacağım. Sonsuza dek hoşça kal âşık olduğum ilk adam…

Hep uzaklara gönderdim duygu yüklü satırlarımı. İlmik ilmik işledim. Gözlerimden akan damlalar kah ıslattı kağıdı, kah kalemin ucu köreldi, mürekkebi kurudu, ben yazdım, yazdım…

Uzağı yakın edeyim istemedin ama yakındayken hiç vazgeçemedin. Bir an çelişki bir an kendindin. Karar veremedin sevdiğine. İnanmak zor geldi, reddettin, yalnızlığı eş seçtin.

‘Yalnızlığı seviyorum’ diyen sesin aklımda.

Yalnız değilsin ki sen?
Yazının devamı için Tıklayınız.. »

Uzaktır benden sevdiğimin rüzgârla salınan hayalleri ve yalnızdır yüreğim suskun bir köylünün umudu kadar. Kırgın bir bakışı aşk kırıntısı sanıp da dağlanmıştır yüreğim çünkü. Ilıktır da sevdiğime karşı yüreğim. İniltili şarkılar eşliğinde ay ışığı çöküverir buruşuk hayallerimi biriktirdiğim göz kapaklarımın altına. Birikir ay ışığı, gözyaşlarımla sarmaş dolaş olur denizin yansıması. Sonra çekip giderim rüyanın en anlamlı yerinde, ılıktır çünkü yâre karşı yüreğim. Yazının devamı için Tıklayınız.. »

Vardıkça varılmaz yollarımsın. Ulaştıkça yakınlarına ulaşılmazım. Ben yüreğine demir atıyorum sen gözlerimde asılı kalıyorsun. Sevgine bürünüyor gözlerim,içime siniyor kokun. Bir şilep gibi sızıyorsun ruhumun en kuytu köşelerine. Ben sen oluyorum sen sevgim. Sevginin sıcaklıgı ısıtıyor yılların buzlara gömdüğü yüreğimi. Her gece yatagımda sarmaladıgım hayal düşlerim oluyorsun.
Gece karanlık,gözlerin karanlıgımı aydınlatan parıltılı ışıgım oluyor. Ben sen oluyorum sen yüreğim… Yazının devamı için Tıklayınız.. »

Şimdi seni özlüyor olmanın ne zamanı ne yeri derken çıkmaz oldun aklımdan.Nasıl olurda bedenini alıkoymuşken benden anılarını neden giderken bıraktın. Gel ama kalmak için, seni sevmem için değil bende bıraktığın bu kor ateşi söndürüp alman için gel. İstemem gölgen değmesin yaşamıma geldiğin gibi çık hayatımdan. Her aşk biter bilirim sonsuz olan yoktur çoğu zaman. Kalan hatıralardır anıldıkça kimi zaman gülümseten kimi zaman günü zehreden. Yazının devamı için Tıklayınız.. »

Beklemek mi gitmek mi oldu adın, hiç bilmedim. Gittiğim zamanların bekleyeniydi yerin, Geldiğim zamanların gideni. Kocaman uğultuların gözü yaşlı sessizliğiydi sende durmak, sana bakmak, ve belki her gelişte senden gitmek. Deniz gözlü bir kız olurdu sende kent ve sen kente her düşüşünde, ben sana her dönüşümde isli hatıraları çalardı şarkılar; sen susar, ben susar biz ağlardık…

Katran karası acıların su üstüne düşmüş siluetiydi tenin ve sana yaslanmış bir hayatın ezim ezim ezilmesi olurdu kayganlığında gezinmek… Bir valiz dolusu kimsesizliği sırtlanmaktı sana gelmek; kente bırakılan yalnızlıkları umuruna bile almadan… Yalnızlık basamak olurdu kimsesizliğime ve sen kimsesizliğim olurdun. Gelmek alacanın beyaza döndüğü bir gülümseyiş, gitmek akşam kızıllığı kaplı bir ağlamaktı senin yüzünde ve sana her bakışta basamak basamak tırmanırdı gözyaşlarım yerçekimine inat gözlerimden gözlerine. Sen belli belirsiz bir yeşile dalardın, ben içinin duman kokan pencerelerinden bitip tükenmek bilmeyen bir maviliğe… Sana bakmak denize bakmaktı ve gözlerimin sana her değişinde su yeşile çalar, zaman durur, an yosun kokardı. Sesine de sessizliğine de yoldaş ederdin kıyına gelmiş çığlıkları. İnleyen her vapur düdüğü, yalnızlığına tecavüzdü. Sen kalabalıklaşır, ben yalnızlaşırdım. Yazının devamı için Tıklayınız.. »