Dönecek Misin?

Git artık gidebildiğin yere. Yarattığın hayallerimi, benliğimi, aşkımı, sana susamışlığımı koy bavuluna ve git bir an önce. Çünkü ben artık katlanamıyorum senin yanında sensizliğe. Sen yokken yokluğuna yaşamak daha kolay olacak biliyorum.

Sessiz kalmak istemiyorum artık. Susmaktan yoruldum. Her konunun çok bilmiş gevezesi beni bile susturdun ya helal olsun. Konu sen olunca dalıp uzaklara yalnızca susuyorum.Tek yapabildiğim bu. Senin yanında seni özlüyorum ben. Hem de deliler gibi. Uzanıp elini tutmamak için kendimi tutuyorum. Fazla baktığımı düşündükçe gözlerimi kaçırıyorum. Buz gibi bir görüntünün altında çırpınıp duran, o heyecanlı küçük kızı azarlayıp duruyorum.

Gururumun gölgesinde adı aşk bile konulmamış bir aşkı soluksuz yaşıyorum seninle. Sanki nefes alırsam herşey paramparça olacak. Sanki ben sana aşığım desem bu büyü bozulacak. Keyfi bile kalmayacak gibi geliyor sessiz kıskançlıklarımızın, kaprislerimizin, üstü kapalı cümlelerimizin. Belki de ben bu gizemli dünyamıza tutuldum. Herşeyi söyleyemeyişimize.

Git !! Az kaldı biliyorum. Sayılıdır artık yüzünü göreceğim günler. Hoş böyle de çok gördüm sanki. Sensizliğimle dost oldum ben. Alışırım git. Ama gitmeden önce yanıtla beni! Sen de beni, benim seni sevdiğim kadar sevdin mi? Peki dönecek misin?