Güller Kanasın

Şimdi seni özlüyor olmanın ne zamanı ne yeri derken çıkmaz oldun aklımdan. Nasıl olurda bedenini alıkoymuşken benden anılarını neden giderken bıraktın. Gel ama kalmak için, seni sevmem için değil bende bıraktığın bu kor ateşi söndürüp alman için gel. İstemem gölgen değmesin yaşamıma geldiğin gibi çık hayatımdan. Her aşk biter bilirim sonsuz olan yoktur çoğu zaman. Kalan hatıralardır anıldıkça kimi zaman gülümseten kimi zaman günü zehreden. Senden geriye kalan tüm resimlerde tek kare var hüzün. Kim ister ki gidenin ardından yas tutmayı, ömrünü kahretmeyi söyle kim ister.

Ne çok sevdalanmışım sen gidince anladım. Varken tadını çıkarmaya çalışırken anlamamışım riyalarını, görmemişim hatalarını. Şimdi ızdırap saatleridir bu saatler. Sensizliğin kopkoyu karanlığında akşam çökerken şehre bir garip olurum, yalnızlığımı alıp koynuma bir bir sayarım sensiz geçen günlerimi. Of sevmiyorum seni derken dilim yanıyor itiraf etmek zor da olsa sevmişim ya seni başkalarını kandırırken bile kanmıyorum söylediklerime.

Gelme görmeyeyim seni sakın çıkma karşıma dayanamaz kapılırım yine gözlerinin ateşine. Kanarım yalanlarına bildiğim halde yalan olduklarını. Yüreğimin sızısı bir kanser gibi tüm organlarıma yayılıyor bilme sakın. Bilsen de acıyıp gelme sakın. Tüm yalanlarının tükeneceği son nefesinde adımı anarsan kanasın beyaz bir gül mezarımda.