Hasret Kokan Yârim

Bir gün düşerse yolun bu taraflara gelir misin bir kez daha yanıma. Tutar mısın elimi son kez? Bakar mısın? Gözlerime… Anlatırım sana olan sevgimi. Tanıştırırım birer, birer dostlarımla…
Gökyüzü, ağaçlar ve gözyaşlarım… Onlar hiç bırakmadı beni. Senin özlemini anlattım onlara gecelerce. Önce gökyüzü ile tanıştım. Sensiz gecelerde sırdaşım oldu. Sonra ağaçla paylaştım acılarımı. Her yaprağına ayrı bir anımızı salkıdım. Daha sonra gözyaşları geldi. Gökyüzüne bakışımda yaprakta ki her anıyı hatırladığımda akıverdi yavaşça yüreğime…
Her gece tekrar, tekrar anlattım onlara seni. Üzüldüler benim için, sevgim için lanet ettiler hayata…
Ey benim hasret kokan yârim gel desem gelir misin? Kurtarır mısın? Beni bu karanlıktan. Gelmezsin biliyorum. Yine kendimi avutuyorum. Hoşça kal hasret kokan yârim ben seni sen beni sevmesen de severim…