Karlı dağdan kopsam gelsem
Kor diye göğsüme basarım seni
Bir rüzgardan yağsam gelsem
Yar diye sineme basarım seni

Aşk gibi anlatılmaz su gibi vazgeçilmezsin
Güneş gibi parlak yıldızlar kadar erişilmezsin
Uyku kadar tatlı kabus kadar kötüsün
Ama uğruna ölebileceğim tek kabusumsun.

Önce denizde bir damlaydın
Sonra okyanus oluverdin
Enginliğiyle boy ölçüşemediğim
Bir tek sendin

Kaderli yağmur düştü akşama
Başımı dayadım buğulu cama
Kendi kendime düşünüyorum saçma
Gel yarim benden kaçma

Rüzgarın keman çaldığı ve damlaların
Pencerene vurduğu soğuk bir gecede
Yatağına uzanıp hayalini kurduğun
Ve keşke dediğin tüm güzellikler senin olsun.

Seni seviyorum biliyor musun?
Sana ağlıyorum duyuyor musun?
Seni istiyorum anlıyor musun?
Sana geliyorum bekliyor musun?

Şimdi daha iyi anlıyorum
Nefes almak değilmiş yaşamak
Ateşlerde yanmak gibi bir şey
Seni severken sensiz olmak

Hüznümün virgülüsün
Bir gidensin bir gelen
Yıkabilsek aradaki duvarları, ah ne olurdu
Hüznümün virgülü değil de noktası olabilsen

Neler feda ederim senin sevgine
En büyük mutluluğum bir tek seninle
Dünyayı verseler değişmem
Saçının bir tek teline

Toprak yağmuru bekler ıslanmak için
Yıldızlar geceyi bekler parlamak için
Güneş sabahı bekler doğmak için
Bende seni beklerim sarılıp öpmek için