Bu berduş halimi kendim seçmedim
Yıllarca boşuna kahredip içmedim
Şu dünyada bir gün, gün görmedim
Her gün içiyorsam o nun yüzünden

Kırıldım yıprandım yürekten gücendim
O zalimin kapısında sevda dilendim
Mutluluk eleğinde bir ben elendim
Böyle dertliysem o nun yüzünden

Alay etti aşkıma aldırmadı güldü
Zavallı sevdam yerler de süründü
Bu dünyada ne yaşattı ne öldürdü
Her gün berduşsam o nun yüzünden
Kaynak : Alıntı

Gözlerini üzerime dikmiş yüzünde gülümseme bana doğru ilerliyordu. ” Merhaba” dedi O dakikalarda bu kelimenin hayatımı ne denli değiştireceğini tahmin edemezdim. 2 yıldır arkadaşlığımız devam ediyordu. Fındık kabuğunu dolduramayacak bir sebepten bilmem kaçıncı kez ayrılmıştık.

Bana inat olsun diye arkadaşlarımdan birine çıkma teklif etmişti. Aylardan sonra beni bir cafeye davet ettiğinde her şeyden habersiz barışmak için çağırdığını düşünerek gittim. Saatler boyu flörtünden bahsetti. Sahte gülümsemeler takılıyor, gözümün önüne düşen göz yaşlarımı engellemeye çalışıyordum. Artık gücüm tükenmişti. Hızla ayağa kalktım. O da hızla kalktı, kolumu tuttu ve gitmeme izin vermedi. Beni deliler gibi sevdiğini söylediğinde etrafımdaki meraklı gözlere aldırmadan hıçkırıklarla ağlamaya başladım. En kısa zamanda diğer kıza her şeyi anlatıp ayrılacaktı.
Yazının devamı için Tıklayınız.. »